ავტორები | რედკოლეგია | გამოწერა | კონტაქტი
ლიტ. უწონადობა
 სიახლეები
პირველი ქართული, სამამულო არტ-პორტალი - DEMO.GE
თანამედროვე ფილოსოფია, ლიტერატურა, ესეისტიკა, სიურრეალისტური გლემი, ჰორორი,პორნოგრაფიული ზღაპრები, პოლიტიკური პროვოკაციები, ძლიერთა ამა ქვეყნისათა შეურაცხყოფა... ასევე კიბერ-კულტურა, ქართული გლ(ი)ამური, ურბანული ფოლკლორი, მედია-კრიტიკა, შავი იუმორი, შოკი და ა.შ.
ახალი მასალები
პროზა

პიგმალიონი

ჯონ აპდაიკი | 14.07.2015

რაც თავის პირველ ცოლში მოსწონდა,  იმიტირების ნიჭი იყო. წვეულების შემდეგ, - არ აქვს მნიშვნელობა, თვითონ მართავდნენ, თუ სტუმრად იყვნენ მიწვეულნი, - ქალი მისთვის აცოცხლებდა იმ საღამოს, სახეებსა თუ ხმებს:  პატარა, საყვარელ პირს სასაცილოდ მოწრუპავდა, დაიმახინჯებდა და ერთი თვალისმომჭრელი წამით მათ ნაცნობებ-მეგობრებს აბრუნებდა. ჰო... მე რომ მათლა - ასე არ ლაპარაკობს გვენი?- მე რომ მათლა მაინტერესებდეს კონსევაცია...„ და ისიც, მისი ქმარი, იცინოდა და იცინოდა, იმის მიუხედავადაც კი, რომ გვენი მაშინ მისი საიდუმლო საყვარელი იყო და ერთ დღესაც, მისი მეორე ცოლი გახდა. რაც თავის მეორე ცოლში მოსწონდა, ლოგინში მისი სიცხოველე იყო, ხოლო რაც თავის პირველ ცოლში არ მოსწონდა, იყო ის, რომ ქალი ყოველ ღამე ზურგის დაფხანას სთხოვდა, და შემდეგ, მისი მშრომელი ხელების ქვეშ იძინებდა. 

 
ფილოსოფია

იდენტიფიკაცია და დეფეკაცია

გიორგი გაგოშიძე | 14.07.2015

დეფეკაცია ცხოვრების უმნიშვნელოვანესი პროცესია. მონელებული პროდუქციის ან ინფორმაციის გამოყოფა კი ერთ-ერთი უდიდესი  ამქვეყნიური ნეტარება - ის, რაც ზედმეტია, აუცილებლად უნდა გამოგვეყოს. შემდეგ ჩვენ ვთავისუფლდებით, ვიცლებით სიჭარბისგან და თავს ბედნიერად ვგრძნობთ. დეფეკაციის შედეგი კი ჩვენ აღარ გვეკუთვნის. ის საზოგადოების განსჯის საგანი და საკუთრებაა.

პროზა

ზოოპარკი, ანუ ჩემი ქორწინების ისტორია

გიორგი მაისურაძე | 03.07.2015

- გინდა, მოგწმინდო? – საიდანღაც ხმა მომესმა და ისე შემეშინდა, რომ ნაყინის ნარჩენიც ხელიდან გამივარდა. არადა მეგონა, რომ მარტო ვიყავი ცარიელ ზოოპარკში. ამასობაში ისიც მომიახლოვდა, ყვითელი რეზინის ხელთათმანები მოიძრო და ჩაიმუხლა. ყველაფერი ისე სწრაფად მოხდა, რომ მე მხოლოდ მისი ცივი თითების ჩემი შარვლის უბეში შეყოფის შემდეგღა მივხვდი, რომ ის ზოოპარკის თანამშრომელი უნდა ყოფილიყო და წარმოვიდგინე როგორ ტენიდნენ მისი ეს ცივი თითები ხახაში ხორცის მსხვილ-მსხვილ ნაჭრებს ვეფხვებს და ლომებს და სიამაყის გრძნობით ავივსე, როდესაც ჩემი მომავალი საცოლე მშიერი ვეფხვივით შეიჭრა ჩემ შარვალში

პროზა

ფოკუსი ქუდით და სხვა მოთხრობები

ეტგარ კერეტი | 21.06.2015
შოუს ბოლოს კურდღელს ქუდიდან ვაძვრენ. ყოველთვის ასე ვაკეთებ, რადგან ბავშვები გიჟდებიან ცხოველებზე. ყოველ შემთხვევაში, ბავშვობაში მე ვგიჟდებოდი. სულ ბოლოს კურდღელს ჩამოვატარებ ხოლმე. ყველა ბავშვს შეუძლია მოეფეროს და რამე აჭამოს. ამით შოუს მხირულ ნოტაზე ვასრულებ. ესაა, რასაც ოდესღაც ვაკეთებდი. აი, დღევანდელ ბავშვებთან კი, უკაცრავად!
პროზა

თავისუფალი ვარდნა

ლესლი ბრემი | 21.06.2015

თავი შენს მხარზე მიდევს. ზოგჯერ რაღაცეები წამომცდება ხოლმე... მართლა კი არ წამომცდება ხოლმე, წინასწარ დავგეგმე ამის თქმა.  რაღაცნაირად, იქვე, სპონტანურად  დავგეგმე. თავი შენს მხარზე მიდევს, მკლავზე გეფერები, და შენც, როგორც საერთოდ კაცებმა იციან, ინსტიქტურად მყვები. რადგან ეს ერთმნიშვნელოვნად მამაკაცური ჟესტია, თავს საოცრად დაცულად ვგრძნობ და ვიცი, რომ შენ ამას ხვდები  და მეც, ამიტომ, უფრო მეტად მეუფლება უსაფრთხოების განცდა. და მაინც, ვერ გამიგია, ასე  რატომ მიჭირს წარმოვთქვა: „რომ იცოდე, რა ძლიერ მიყვარხარ“

 
FB აქტივობა
 ახალი პოეზია
 Find us on Facebook

DEMO.GE თანამედროვე ხელოვნების არტ-პორტალი

 საიტის მასალიდან ციტირებისას
 მიუთითეთ demo.ge–ს ლინკი

ALL THE FUCKING RIGHTS RESERVED